حافظ می فرماد:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

صایب تبریزی می گه:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را

هر آن کس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد

نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

شهریار می گه:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم تمام روح اجزا را

هر آن کس چیز می بخشد به سان مرد می بخشد

نه چون صایب که می بخشد سر و دست و تن و پا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند

نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دل ها را

یه لا قبا هم می گه:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

ندارم چیزی ای ساقی که بخشم آن معما را

نه چون حافظ نه چون صایب نه چون بهجت

که می بخشند ازملک او بهای ابتلایش را