فرصتی برای دلتنگی

مجنون بی لیلی (دل مرحومم منتظر فاتحه ای است از دل پاکتان دعا کنید روان شاد شود دلم)


و

نویسنده : علی سورج ; ساعت ٩:۱٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٢ دی ۱۳۸٩

سلام

نمی دونم چرا هر وقت این غزل حافظ رو می خونم با بیت بیت شعرش حال می کنم اصلا منطبق با حال و هوای من گفته دم حافظمون هم گرم

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها                           که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید                  ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم             جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید                که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل                 کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر                   نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ            متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها